پایان

عجب روزگارِ تلخی؛ در این وانفساه هر کس، سازِ خودش را کوک می کند اینجا میهمان پذیرِ سگ ها و گربه هاست برای گفتنِ یک حرف باید درد کشید و سوخت "" باد هم حالِ خوشی ندارد خاکسترم را در صورتم تُف می کند "" منوال چپ است و گیج در گیج - من فاتحه خوانِ فتوحاتِ غیرم - غیور که باشی می دانی نسل من، نسلِ مرگ است نسل درد است، نسل عقده های خفته است """ واق و واق و شکلکِ گربه ها، نفرین شیطان نیست """ نفرین خوب است...

ادامه مطلب